Haarverlies
De latijnse naam vor haarverlies is Alopecia; haarverlies is een onderdeel van het natuurlijke haargroei process op het hoofd. Haarverlies op andere plekken op het lichaam wordt nauwelijks waargenomen.
Haarverlies komt bij zowel mannen als vrouwen voor, maar toch gaat het voornamelijk om mannen. Bij 25% van de manenen boven de 25 jaar, lijden aan dit probleem. Na de leeftijd van 50 jaar neemt dit percentage toe tot 50%.
De oorzaak van haarverlies is de laatste jaren steeds duidelijker geworden.
De bepalende factor in haarverlies is de haargroeicyclus. Elke haar is genetisch geprogrammeerd om door de stadia anageen (groei fase), catageen (de transsitie fase) en de telogeen (rust of uitval fase) te gaan. Het is gemiddeld en dus normaal om rond de 100 haren per dag te verliezen, zolang de haarfollikel maar blijft werken en in de gebruikelijk cyclus haar blijft produceren.
Haarverlies heeft ontelbare redenen. Uitzonderlijke stress, weefsel afwijkingen, het gebruik van medicatie, chronische ziekten, verkeerde voeding en hormoon gerelateerde problemen kunnen haarverlies tot gevolg hebben. Haarverlies wordt ook geconstateerd op lichaamsdelen waarop een litteken is ontstaan (trauma).
Genetisch haarverlies wordt het meest geconstateerd in alle haarverlies gevallen bij zowel mannen als vrouwen. Haarfollikels worden in de baarmoeder genetisch geprogrammeerd. Kaalheids genen maken sommigen haarfollikels gevoelig voor dihydro-testosteron waardoor de folliculaire activiteit gereduceerd wordt. In het verloop van de tijd, wordt de folliculaire activiteit geheel gestopt en wordt kaalheid een permanente status. Deze vorm van kaalheid heeft meerdere namen, zoals androgenetische alopecia, androgenetisch haarverlies, de mannelijke vorm van haarverlies, mannelijk kaalheidheids patroon of mannelijke kaalheid.
 
|